zondag 29 mei 2011

De superioriteit van het nadenken over je eten

Trending topic op Twitter op deze zondagavond: #vleesnochvis. Een docu van de VPRO. De makers vragen zich af waarom 'we' nog steeds zoveel vlees en vis eten, terwijl we eigenlijk wel weten dat het niet zo goed is. Genoeg mensen dus, die daar iets over te zeggen hebben. Ik ook, leuk hè.

Vlees noch Vis brengt niets nieuws onder de zon, maar wakkert kennelijk wel het debat aan. Om tijd te besparen laten we wat mij betreft de hele 'ja vlees/nee vlees' discussie buiten beschouwing. Het beeld van de dreadlockvegetariër versus de dikbuikige varkensboer, wellesnietes tot het bittere eind... Ik krijg er geen trek door. En de waarheid ligt in het midden.

Oké, het etende leven was makkelijker toen ik nog niet stilstond bij de pro's en contra's van vlees eten. Onwetendheid is een zegen, maar onwetend zijn is nu geen optie meer. Boodschappen doen kost meer tijd. Geen bakje goedkope kipfiletblokjes meer. Liever een dure biologische variant. Of gewoon helemaal niet. Goedkoop vlees kopen lukt me bijna niet meer. En daarvoor geef ik mezelf een schouderklopje.

Want eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik mezelf regelmatig betrap op het gevoel van morele superioriteit. Ik...
- help een boer en stimuleer mijn kookcreativiteit met mijn groentenabonnement
- probeer steeds minder vlees te eten
- koop en kook bewust zodat ik niets hoef te verspillen
- prefereer drie sterren van het Beter Leven keurmerk
- koop als ik geld heb het liefste biologisch

Juist, zoals het een rechtgeaarde, nadenkende en bewuste consument betaamt. Heerlijk, ik doe iets goed en jij met je kiloknallers lekker niet.

Maar hee, niet roomser dan de paus... De groente van de boer komt door tijdgebrek regelmatig terecht in de prullenbak, een hamburger van de Maccie D kan ik af en toe niet weerstaan en soms gaat mijn geld liever eerder naar een nieuw jurkje dan de Ekomarkt. Ben ook maar een mens, vergeef me.

En jij ook. Je hebt niet veel tijd om te koken, je houdt heel erg van je karbonaadje en eigenlijk vind je mij simpelweg een zeikerd. That's all good.

Maar: Denk in ieder geval na. Over wat je eet en waar het vandaan komt. Bekijk de beelden. Gun jezelf de kennis. Wellicht doe je er ook iets mee. Voel je superieur. Mag best.

maandag 23 mei 2011

Voedselextremisme

(Dit is een nieuwe poging om Iets met Spruitjes weer nieuw leven in te blazen. Meer dan terecht, aangezien een jaar geleden de laatste veelbelovende update was. Het is louterender om beloften proberen waar te maken dan te doen alsof je nooit iets gezegd hebt. Nietwaar?)

Het gaat hier nog steeds over eten. En er zijn genoeg vragen die me blijven bezighouden.

- Vlees eten of niet?
- Hoeveel en wat kan ik eten zonder te veranderen in een vette dichtgeslibde ader?
- Tonijn, wel of niet?
- Wat moet ik nu met die koolrabi uit mijn groentenpakket?
- Wat is het beste recept voor soep OOIT?
- Maakt het scharrelei een verschil met het biologische ei van de AH?
- Suiker, zijn we verslaafd?
- Waarom eten mensen Smac?

Er zijn talrijke eet-idealen en daardoor alleen nog maar meer vragen. Want écht goed en gezond eten, dat lijkt me fantastisch. Maar daardoor veranderen in een voedselextremist? Dat gaat niemand leuk vinden. Ik ben en blijf een zondaar en een tikkeltje hedonistisch, dus ik zal me niet roomser dan de paus voordoen.
Maar wel: Nieuwe inzichten zijn er om te delen, frisse ideeën om uit te voeren, eetgewoonten om te worden verbeterd.

Dit zijn de 'vorderingen' ten opzichte van mijn laatste blog:

- McDonalds weerstaan is een eervolle zaak geworden
- Boerderij de Kraanvogel is ondertussen hofleverancier van mijn wekelijkse groentenabonnement
- De bento is nog steeds een mooie droom
- De zelfgemaakte bolognaisesaus: subliem als altijd

Het belangrijkste blijft volgens mij nog steeds: Genieten van lekker eten en elkaar vooral veel nieuwe dingen vertellen. Hiermee vieren we een meer dan aangenaam aspect van het dagelijks leven. 'Iets met Spruitjes' is weer klaar voor een herstart!