Liefdesverklaring

De liefde van mijn leven. Ik heb het gevonden denk ik. Het was er eigenlijk altijd al, volgde me op de voet, van jongs af aan. En ik weet zeker dat het nooit zal overgaan, deze diepe genegenheid.

Dit is mijn openlijke liefdesverklaring aan dat waar ik me helemaal aan kan overgeven. Waaraan ik de hele dag passievol kan denken. Dat wat ik hartstochtelijk kan delen.

Eten!
I love food.
J'adore manger.

- Een knisperend vers broodje met olijfolie, peper en zout.
- Gebakken eitje met subtiel krokante bacon
- Pittige kaasjes met zoete honing (of appelstroop)
- Match made in heaven: chocolade en noten
- Alles waar een heerlijke laag gesmolten kaas op zit: ovenschotels, lasagne, wraps
- Homemade bolognaisesaus die heerlijk lang heeft geprutteld
- Soep! Van alles kun je soep maken, comfortfood bij uitstek wat mij betreft
- Een perfect gebakken biefstukje met saus van rode port
- Warme toast met smeltende boter en hagelslag
- Een pizza salami van de Karnak als je aangeschoten en hongerig bent
- Niet subtiel maar hemels: Hollandse nieuwe mét ui
- Klassieker: simpele tosti kaas/tomaat met chilisaus
- Boterham pindakaas met honing
- Hier mag je me 's nachts voor wakker maken: Perfect gebakken verse frietjes met glorieus zoete mayo... Wow <3 Zo zou ik nog uren door kunnen mijmeren. Mijn liefde is eten. Zonder zou mijn leven kleur- en smaakloos zijn. Misschien zelfs doelloos. Want het gaat niet alleen om genieten van eten. Er is meer. Waar komt ons eten vandaan? Hoe gezond/ongezond is het? Wat is de beste manier van gebruikmaken van de aarde om ons voedsel te verkrijgen? Maar ook: wat heb ik nodig om dit gerecht bijna perfect te krijgen? Deze en meer vragen, het prikkelt, het maakt me nieuwsgierig en hongerig naar kennis. Ik wil alles weten. Daarom weet ik dat deze liefde voor altijd is. Zoveel vragen, nieuwe smaken en ervaringen. Ik ga er nooit genoeg van krijgen... "Eating with the fullest pleasure - pleasure, that is, that does not depend on ignorance - is perhaps the profoundest enactment of our connection with the world. In this pleasure we experience our dependence and our gratitude, for we are living in a mystery, from creatures we did not make and powers we cannot comprehend."
— Wendell Berry

Feelgoodfood met knoflooknapret

Me dunkt dat het hier weer eens tijd is voor een grandioos recept. Eentje in de categorie easy feelgood na al dat gezeur over wel of niet verantwoord eten. Deze werkt bij mij altijd, barre tijden of niet.

Soort-van-Mexicaanse-schotel
Basis:
- oven die op 210 graden kan
- grote ovenschotel of rooster met bakpapier
- tortillawraps
- geraspte kaas

Vulling:
- rundergehakt, kipfilet of veggie (stukjes dés bijvoorbeeld)
- bruine of kidneybonen
- mais, paprika, ui, prei, champignons, courgette, aubergine... anything groente-achtigs waarvan je denkt dat het lekker is.

Je hebt hier alleen een grote bakpan voor nodig. Zorg dat het (nep)vlees gaar is. Bak dan ook de groenten. Alles weer bij elkaar doen en kruiden met wat je voorhanden hebt. Meestal doe ik knoflook-peper-zout-chillipoeder-vleeskruiden-dragon-salie-paprikapoeder-chilisaus en als geheime smaakmaker een snufje kaneel. Je hebt ook van die burritokruiden in een rood zakje. Lekker zelf weten.

Heb je geproefd of je vlees-groentemengsel goed op smaak is? Vul dan nu de wraps en rol ze op. Leg ze naast elkaar in een ingevette ovenschaal of op een ingevet stuk bakpapier. Lekker veel geraspte kaas erover! Het mag ongeveer een kwartier in de oven.

Dit gerecht alleen is al subliem, maar de sleutel tot succes is iets wat je maakt tijdens de oventijd. Gereedschap: een blender/staafmixer.

Homemade guacamole!
- een of twee eetrijpe avocado's (die dus een beetje meegeven als je er in knijpt)
- bakje zure room
- twee of meer tenen knoflook
- beetje rode ui/sjalot/bosui
- tomaat
- rood pepertje of chilipoeder
- limoensap

Snij alles in kleine stukjes. Je moet in ieder geval veel avocado hebben. Niet teveel ui. En pas ook op met de rode peper. Ook al blijft het een kwestie van persoonlijke smaak. Hup, in de blender en naar smaak lepel voor lepel wat zure room toevoegen. Proeven, de avocado moet de baas blijven!
Op smaak brengen met peper, zout en limoensap. Je kunt er ook nog wat vers gehakte koriander doorheen doen.

Je wraps kunnen uit de oven. Wauw, ziet er goed uit. En je weet zeker: die homemade guacamole gaat op! Nog een stellig feit: die knoflook blijft de komende uren een prominente smaakbepaler. Heerlijk stinken uit je giechel. Extra lang nagenieten dus!

Bewaartip: als je vulling en tortilla's over hebt kun je dit heel makkelijk invriezen.

Geen Ehec, maar koolrabi van de Kraanvogel

Na een proefabonnement in september vorig jaar en een te drukke stageperiode in de winter besloot ik om weer in te haken op het groentepakket van Boerderij de Kraanvogel. Є 7,80, 3 tot 4 maaltijden voor 2, tenminste 5 soorten groenten van het seizoen. Niet zomaar iets, verplicht elke week tijd maken voor het verwerken van de inhoud. Het vereist een goede planning. Maar er zitten zeker voordelen aan.

- elke week verse biologische groenten, het voelt telkens weer als een tof kado
- geen gedoe met de Ehec-bacterie
- een beroep op mijn creativiteit, ik kook niet dagelijks met koolrabi, pastinaak of snijbiet
- ik help een goed bedrijf om te bestaan

De Kraanvogel is een boerderij die werkt volgens het Pergola-model. Dat wil zeggen dat de boer en de burger samenwerken. Ik beloof met het abonnement mijn geld aan het bedrijf, zodat zij aan de slag kunnen (blijven). En daar plukken we allebei de vruchten van.

Vooral het laatstgenoemde voordeel weegt mee. Ik had ook kunnen kiezen voor de 'makkelijke' opties. Maar het idee dat ik met mijn bijdrage zorg dat een agrarisch bedrijf kan functioneren zonder schaalvergroting of chemische rotzooi, het doet me wat. Het is toch een beetje dat romantische idee van een hardwerkende boer en een voedselketen die dicht bij me staat. Niet teveel onpersoonlijke, massaal geproduceerde, met enge bacteriën besmette, van ver gevlogen spullen uit de supermarkt, maar zanderige verse groente van een paar kilometer verderop.

Klinkt goed toch?

Binnenkort eens kijken of mijn romantische idee ook klopt met de werkelijkheid.

Om af te sluiten nu eens geen kook-, maar een kijktip: The Real Dirt on Farmer John. Een gekke boer die het bedrijf dat hij van zijn vader overnam failliet ziet gaan. Later komt hij er weer helemaal bovenop door een 'organic farm' te beginnen. Idyllische beelden waar je een warm gevoel van krijgt.

De superioriteit van het nadenken over je eten

Trending topic op Twitter op deze zondagavond: #vleesnochvis. Een docu van de VPRO. De makers vragen zich af waarom 'we' nog steeds zoveel vlees en vis eten, terwijl we eigenlijk wel weten dat het niet zo goed is. Genoeg mensen dus, die daar iets over te zeggen hebben. Ik ook, leuk hè.

Vlees noch Vis brengt niets nieuws onder de zon, maar wakkert kennelijk wel het debat aan. Om tijd te besparen laten we wat mij betreft de hele 'ja vlees/nee vlees' discussie buiten beschouwing. Het beeld van de dreadlockvegetariër versus de dikbuikige varkensboer, wellesnietes tot het bittere eind... Ik krijg er geen trek door. En de waarheid ligt in het midden.

Oké, het etende leven was makkelijker toen ik nog niet stilstond bij de pro's en contra's van vlees eten. Onwetendheid is een zegen, maar onwetend zijn is nu geen optie meer. Boodschappen doen kost meer tijd. Geen bakje goedkope kipfiletblokjes meer. Liever een dure biologische variant. Of gewoon helemaal niet. Goedkoop vlees kopen lukt me bijna niet meer. En daarvoor geef ik mezelf een schouderklopje.

Want eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik mezelf regelmatig betrap op het gevoel van morele superioriteit. Ik...
- help een boer en stimuleer mijn kookcreativiteit met mijn groentenabonnement
- probeer steeds minder vlees te eten
- koop en kook bewust zodat ik niets hoef te verspillen
- prefereer drie sterren van het Beter Leven keurmerk
- koop als ik geld heb het liefste biologisch

Juist, zoals het een rechtgeaarde, nadenkende en bewuste consument betaamt. Heerlijk, ik doe iets goed en jij met je kiloknallers lekker niet.

Maar hee, niet roomser dan de paus... De groente van de boer komt door tijdgebrek regelmatig terecht in de prullenbak, een hamburger van de Maccie D kan ik af en toe niet weerstaan en soms gaat mijn geld liever eerder naar een nieuw jurkje dan de Ekomarkt. Ben ook maar een mens, vergeef me.

En jij ook. Je hebt niet veel tijd om te koken, je houdt heel erg van je karbonaadje en eigenlijk vind je mij simpelweg een zeikerd. That's all good.

Maar: Denk in ieder geval na. Over wat je eet en waar het vandaan komt. Bekijk de beelden. Gun jezelf de kennis. Wellicht doe je er ook iets mee. Voel je superieur. Mag best.

Voedselextremisme

(Dit is een nieuwe poging om Iets met Spruitjes weer nieuw leven in te blazen. Meer dan terecht, aangezien een jaar geleden de laatste veelbelovende update was. Het is louterender om beloften proberen waar te maken dan te doen alsof je nooit iets gezegd hebt. Nietwaar?)

Het gaat hier nog steeds over eten. En er zijn genoeg vragen die me blijven bezighouden.

- Vlees eten of niet?
- Hoeveel en wat kan ik eten zonder te veranderen in een vette dichtgeslibde ader?
- Tonijn, wel of niet?
- Wat moet ik nu met die koolrabi uit mijn groentenpakket?
- Wat is het beste recept voor soep OOIT?
- Maakt het scharrelei een verschil met het biologische ei van de AH?
- Suiker, zijn we verslaafd?
- Waarom eten mensen Smac?

Er zijn talrijke eet-idealen en daardoor alleen nog maar meer vragen. Want écht goed en gezond eten, dat lijkt me fantastisch. Maar daardoor veranderen in een voedselextremist? Dat gaat niemand leuk vinden. Ik ben en blijf een zondaar en een tikkeltje hedonistisch, dus ik zal me niet roomser dan de paus voordoen.
Maar wel: Nieuwe inzichten zijn er om te delen, frisse ideeën om uit te voeren, eetgewoonten om te worden verbeterd.

Dit zijn de 'vorderingen' ten opzichte van mijn laatste blog:

- McDonalds weerstaan is een eervolle zaak geworden
- Boerderij de Kraanvogel is ondertussen hofleverancier van mijn wekelijkse groentenabonnement
- De bento is nog steeds een mooie droom
- De zelfgemaakte bolognaisesaus: subliem als altijd

Het belangrijkste blijft volgens mij nog steeds: Genieten van lekker eten en elkaar vooral veel nieuwe dingen vertellen. Hiermee vieren we een meer dan aangenaam aspect van het dagelijks leven. 'Iets met Spruitjes' is weer klaar voor een herstart!